Soms vraag ik me toch af waarom ik niet een makkelijker beroep heb gekozen voor mijn toekomst. Gewoon een simpele, saaie, voorspelbare 9-tot-5 baan op kantoor met iedere keer hetzelfde scherm voor mijn neus. Beetje stereotyperend, maar dat is hoe ik het zie en ook de reden waarom ik in een nogal ingewikkeld vak te werk wil gaan. Omdat een baan in de journalistiek nou eenmaal niet zo voorspelbaar is. Het kan alle kanten op, van radio en schrijfwerk tot televisie en fotografie, maar het is zo breed dat ik af en toe ook verdwaald raak. Want zelfs al weet ik dat het schrijfwerk meer mijn ding is, dan nog blijf ik over met een heleboel opties.

Onderzoeksjournalistiek, ongelofelijk bewonderenswaardig en leerzaam om mee aan de slag te gaan. Maar het nieuws, daarmee kun je mensen sneller en vaker bereiken, op allerlei creatieve en diverse manieren. Om dan echter continu met het nieuws bezig te zijn, daar word ik op een gegeven moment ‘nieuwsmoe’ van. Columns en human-interest interviews, die perspectieven hebben we ook nodig in de samenleving, zodat mensen zich meer kunnen herkennen in wat ze lezen en zich überhaupt nog interesseren in de journalistiek. Een combinatie van allemaal? Blijft er op dat moment nog iets over van mijn leven buiten werk om?

Het voelt stom om zo nu en dan te denken: ‘Waarom moet ik ook in het weekend werken? Of tot diep in de nacht?’ Ik heb er zelf voor gekozen, tenzij ik in een vervroegde midlifecrisis beland waarin ik moet bedenken wie ik werkelijk ben en besluit om een heel andere route te nemen. Op dit moment niet zo waarschijnlijk, maar het is net als alles in het leven een alternatieve mogelijkheid waar je rekening mee moet houden. Ik vind het gaaf om journalistieke producties te maken, om op pad te gaan, kritische vragen te stellen, informatie te ontvangen, en lezers aan het denken te zetten. Maar ik ga mijn vrije tijd missen. De feestdagen, zondagen om even te niksen, ‘s avonds thuis op de bank een film kijken. En natuurlijk, zo depressief hoeft het ook weer niet te zijn, ik kan wel een beetje overdrijven. Maar het is een mogelijke realiteit. Spannend, avontuurlijk, onvoorspelbaar.