Ik merk dat ik weer even op gang moet komen met mijn schrijfkunsten en zit dagelijks na te denken over de onderwerpen die ik ermee kan aansnijden. Maar toen dacht ik, ‘het is Moederdag’, en gisteren had ik met mijn lieve moeder een film gezien over familierelaties die toch een tikkeltje anders zijn dan degenen die ik ervaar. Zo kwam er een moeder met twee dochters in voor die slechts één high tea-middag in het jaar met elkaar afspraken, en zelfs dan geen enkele andere gespreksonderwerpen konden bedenken dan de smaak van hun kraanwater en de successen in hun carrière (die voor de jongste dochter in werkelijkheid niet eens bestond). De stiltes en de spanning waren om te snijden. Van de ongemakkelijkheid werd het publiek, of ik in ieder geval, nog ongemakkelijker. Uiteindelijk hadden ze van alle hapjes alleen een plak cake en een halve macaron opgegeten toen de dochters weer naar huis gingen.  

Nou, zo kan ik mezelf echt totaal niet voorstellen met mijn moeder. Het lijkt me een vreselijk scenario om continu om en langs elkaar heen te leven, niet wetende wat er speelt in ieders bestaan, terwijl je doet alsof alles ‘goed’ gaat. Je moet het maar net treffen met de omstandigheden en personen die je met je opvoeding meekrijgt, want, zoals ook mooi werd gezegd in de film: vrienden en geliefden kun je kiezen, familie niet. Je moet het doen met de bloedverwanten die je hebt en hoe je dat gezamenlijk of individueel aanpakt, bepaalt hoe je jezelf en de relatie die je met elkaar hebt op de lange termijn verder ontwikkeld. 

Daarom is het zo fijn om een dag te hebben voor alle lieve, leuke, grappige, zorgzame en fantastische moeders die betrokken zijn in het leven van hun kinderen. Om ons allemaal eraan te herinneren dat we samen met hen kunnen lachen, naar twee films op een avond gaan, elkaar steunen en aanmoedigen, over alles en niets kunnen praten en gewoon heel veel van elkaar houden. Want als dat ontbreekt, kan het voelen alsof er een deel van jezelf mist of dat je tekortschiet, omdat je de liefde niet krijgt die je nodig hebt om te groeien. Gelukkig zijn er dan vrienden of partners (of andere, niet-biologische moeders) waar je wél een keuze in hebt. Hehe, eindelijk iemand waarmee je niet hoeft te praten over de smaak van je kraanwater en je fictieve carrière, gewoon een leuk persoon om mee naar dramedies te gaan over bijzondere families waar je godzijdank geen onderdeel van uitmaakt!