Het is gek om erover na te denken hoe machtig en waardevol informatie kan zijn. Er wordt geld mee verdiend door techreuzen, levens mee verwoest via hackers en cyberpesten. Er wordt bewustzijn mee gecreëerd met het nieuws en het houdt sociale netwerken en relaties in stand. Kortom, informatie houdt ons alert en op dreef. En toch lijken we de essentie van het vastleggen van gegevens, het schrijven, uit het oog te verliezen. In een wereld waarin technologie de overhand neemt, lijkt de menselijke functie op het gebied van schrijven steeds kleiner te worden.

Het kan sneller en goedkoper via kunstmatige intelligentie, maar zeker in de journalistieke wereld snap ik telkens niet wat het voor positiefs bijdraagt. Robots zijn goed in data reproduceren, instructies opvolgen en waarnemen, maar iets werkelijk begrijpen en aanvoelen is weer een heel ander verhaal. Kunnen zij betrouwbaar nieuws delen, personen interviewen of de journalistieke ethiek handhaven? Is AI in staat om meeslepende films en literatuur te schrijven en mensen te ontroeren? Kan de computer nauwkeuriger wetenschappelijke analyses uitschrijven of beter lesgeven en informatie delen met volgende generaties dan de gemiddelde mens? 

Is het nou eigenlijk zo raar dat ik me erover verbaas hoeveel tijd, geld en energie er wordt geïnvesteerd in het steeds verder ontwikkelen van robot functies? Ik begrijp het aan de ene kant wel, omdat het langdradig en routinematig werk kan overnemen en de werkgelegenheid in bepaalde beroepssectoren doet toenemen. Maar het gaat te snel en vindt op veel te grote schaal plaats. Menselijke schrijvers, die een van de grondleggers van vrijheid en mensenrechten zijn, moeten nu de strijd aan gaan met computers en data. Zij die essentieel zijn voor sociale samenhang en verandering, het politieke vertrouwen en maatschappelijk bewustzijn, worden nu gekleineerd door AI.

En toch lijkt het alsof we alleen maar kunnen toekijken hoe dit in rap tempo verloopt. Ik zou zelf namelijk ook niet weten wat we er tegen kunnen doen. Het enige wat nu mogelijk is, is blijven doorgaan. Ik vermoed wel dat er in de toekomst nog altijd ruimte is voor menselijke creativiteit en inspraak, want zonder mens functioneert de samenleving niet. Maar ik hoop ook heel erg dat we dan nog enigszins in ons achterhoofd houden dat schrijven een kracht met zich meedraagt die geen enkele computer kan overmeesteren. Voorlopig focus ik me op mijn studie en blogs. Wie weet heb ik er later nog iets aan en kan ik er zonder robot mensen mee inspireren.