Hèhè, eindelijk klaar met die examens! Op naar een aantal weken zonder te veel informatie en inspanning. Toch blijven de hersenen op volle toeren draaien, want waar zal de volgende blog over gaan? Wat is er allemaal in de wereld gebeurd de afgelopen weken? Hoeveel klachten zijn er binnengekomen over de gemaakte examens? Wat moet ik allemaal meenemen voor de volgende trip naar het buitenland en kan ik dan nou echt morgenochtend uitslapen? Ik moet dus nog even uit de examenmodus komen en proberen te wennen aan het heerlijke vakantieritme. En hoewel ik blijf denken, heb ik nog steeds geen idee waar ik na drie weken over kan schrijven. Misschien dan toch iets over hoe je minder kunt piekeren, peinzen en zorgen maken om niets? 

Volgens het internet is het handig om piekerkwartiertjes in te plannen en je gedachten op te schrijven. Meestal probeer ik nog zinnige zaken op te schrijven, maar aangezien ik vandaag nog geen moment heb gehad om iets te overpeinzen, zal deze blog vooral als piekertherapie dienen. Waar te beginnen? Ik wil eigenlijk nu al weten of ik geslaagd ben of niet, zodat ik niet steeds hoef na te denken over de antwoorden die ik heb opgeschreven op mijn toetsen. Ik hoop dat ik volgende week nog alle dansen voor de dansvoorstelling uit mijn hoofd ken. Ik ben zenuwachtig voor de rondleiding op de Vrije Universiteit voor waarschijnlijk toekomstige studenten Media & Journalistiek, wie zal er volgend jaar zijn en wie toch niet? Als ik al geslaagd ben, ga ik over een paar maanden studeren. Dan zal ik vriendinnen minder vaak zien en moet ik wennen aan een nieuwe omgeving met andere mensen en een ander schoolritme. Zal ik het leuk vinden of ben ik bestemd voor een leven vanuit huis, toegewijd aan het schrijven van blogs om de dagen mee te vullen? Hoe lang zal ik nog doorgaan met blogs schrijven, heb ik daar nog wel de tijd voor in de toekomst? Maar om weer even terug te komen naar het heden: waarom duurt het zo lang voordat ik hét belletje ontvang, geslaagd of niet? Heb ik een voldoende voor wiskunde? Heb ik onbewust een heel examen in het Chinees gelezen en alles verkeerd ingevuld? 

Zo, nou is het wel klaar hoor met dat gezeur. Niet te veel nadenken en lekker genieten, ook een grote aanrader voor de andere examenleerlingen. Ik houd altijd in gedachten dat onverwachte gebeurtenissen en veranderingen erbij horen, dat het een teken van het universum is en je iedere keer weer op je pootjes terecht komt. Het went en er komt weer iets nieuws, waar je opnieuw je eigen paadje in zult vinden. Hopelijk zijn mijn creativiteit en inspiratie de volgende keer volop aanwezig en hoef ik niemand met mijn piekerkwartiertje te belasten.