Het is een fijne gedachte om te beseffen dat je hopelijk ooit een heel leuk iemand ontmoet, een gezellige tijd met elkaar door kunt brengen, en misschien wel een toekomst samen op gaat bouwen. Een romantisch en liefdevol gebaar, wie wil dat nou niet meemaken? Maar dan realiseer je je hoe al dat daten tegenwoordig nogal wat ingewikkelder ligt. Steeds vaker hoor ik verschillende termen zoals “situationship”, “friends with benefits” en “ghosting”, en dan worden er ook nog allerlei datingapps in reclames en films gepromoot. Mijn gedachten schreeuwen “HELP!”, want waarom klinkt het moderne daten niet zo aantrekkelijk meer als vroeger? Is dat een persoonlijke voorkeur of is dat echt een kwestie waar meerdere mensen, voornamelijk de jongere generaties, mee zitten? Volgens verschillende nieuwsartikelen dat laatste, want dit jaar is gebleken dat de populariteit van datingapps gestaag afneemt. Hallelujah, komt het verstand eindelijk weer een beetje terug onder de mensen?

Bij het woord “datingapp” kruip ik al gelijk weg: Bumble, Tinder, Breeze, Happn, Grindr. In 2019 had bijna de helft van de Nederlanders tussen de 18 en 34 jaar een datingprofiel aangemaakt¹; ga dan tenminste deelnemen aan een tv-programma waar kijkers nog kunnen genieten van de drama en entertainment. Zoals ik al had verteld in mijn blog over de toegenomen aandacht voor onze telefoons, en dan voornamelijk sociale media, sijpelt het echte contact weg uit de samenleving. Niet alleen met kennissen, gezinnen of vrienden, maar ook in de datingwereld. In plaats van elkaar leuk in het echt tegen te komen en elkaar te leren kennen, kiezen velen voor online chats; inderdaad een echte upgrade. Je kunt dan heerlijk fanatiek door andermans accounts scrollen en bepaalde gebruikers als een favoriet product selecteren. Prachtig concept, niet waar? Net als bij het programma First Dates of B&B Vol liefde is er een paar keer om de zoveel decennia een geslaagde match, zo’n 27 procent van de gebruikers² (zeer motiverend), en je mag er ook nog eens een godsvermogen aan uitgeven om toch een klein beetje meer kans te maken op een succes-date. Een Tinder-Gold abonnement kost 10,99 euro per week, Happn Premium 22,99 euro per maand, Bumble Premium 29,99 euro per maand en Grindr XTRA 16,99 euro per maand. 

Ik vroeg me dan ook de hele tijd af waarom mensen niet ophouden met deze afstandelijke manier van daten. Zou het tij ooit keren waarin we gingen beseffen dat we op dit vlak in een dystopie zitten en ons steeds eenzamer gaan voelen? Tot mijn niet al te grote verbazing blijkt dat voornamelijk de Gen Z’ers tussen de 12 en 27 jaar het spuugzat zijn om datingapps te blijven gebruiken. De aandelenkoersen dalen flink en ook de bevolkingsgroep tussen de 30 en 49 jaar oud, waarvan 61%(!) voorheen heerlijk zat te scrollen, kruipt weg. Jonge vrouwen ervaren onzekerheid, schaamte en oververmoeidheid doordat afspraken nergens op uitlopen. Daarnaast zien gebruikers de apps als commercieel en duur, omdat gratis functies achter een betaalmuur verdwijnen en algoritmes die net niet die beste match vrijgeven, mensen op een langdurige partnerzoektocht sturen om meer geld te verdienen.³ 

Naast de datingapps hebben we tegenwoordig ook meer “bindingsangst” gekregen, waardoor het aangaan van relaties steeds moeilijker is geworden. Het merendeel van datingapp gebruikers is weleens geghost, ofwel na een paar leuke gesprekken abrupt genegeerd.⁴ Ook zijn er “Friends with benefits” waarin je wel wat intiemer met elkaar bent dan met “gewone vrienden”, maar zonder verdere betekenis; een soort One Night Stand die zich keer op keer herhaalt met dezelfde persoon. En alsof dat niet al genoeg ellende en complexiteit in de liefdeswereld teweegbrengt, zijn er ook nog moderne relatiefases te onderscheiden. Zo is er de situationship, een liefdesrelatie die nog niet als een “echte” relatie is benoemd, maar als iets tijdelijks wordt gezien. Met een eventuela wordt bedoeld dat een nog niet serieuze situatie wel eventueel potentie heeft om voortgezet te worden. Dan is er ook nog een prela, waarin er wel sprake is van het herhaaldelijk daten van één persoon, maar waarin de relatie nog niet benoemd is. En als het nog niet duidelijker kan, is er ook de potentiëla, een fase waarin er potentie is voor iets serieus. Wanneer je bereid bent om slechts die ene persoon te daten, heet dat “exclusief daten”. En als je na al die stadia nog steeds (ik zelf liever niet als het zo door blijft strompelen) verder wilt gaan met diegene, zit je eindelijk in een “relatie”.⁵ Maar, dit is jammer genoeg nog niet het “en dan leven ze nog lang en gelukkig met z’n tweeën” einde, want polyamorie of het hebben van “open relaties” is vandaag de dag een stijgende trend onder jonge twintigers en dertigers. Je gaat dan meerdere relaties tegelijkertijd aan in overleg met de betrokkenen, geen stiekem vreemdgaan of overspel. Mensen zien elkaar dan niet meer als een bezit en communiceren heel duidelijk (met de nadruk op héél duidelijk) waar de grenzen liggen.⁶ Geen prins meer op het witte paard dus, dat is nou precies waar ik met mijn romantiserende brein op zit te wachten. 

Je merkt waarschijnlijk al dat ik een grote hekel heb aan de moderne manier van daten. Deze drama’s moeten doorstaan, omdat mensen te schuw zijn voor commitment en liever achter hun scherm met meerdere personen tegelijkertijd afspraakjes maken? Dan klinkt het leven als een vrouwenkat nog niet zo slecht. Ik ben in ieder geval blij dat de samenleving al wat meer inziet dat het ontmoeten van nieuwe mensen in je letterlijke omgeving een stuk avontuurlijker, gezelliger en intiemer is. Dat zouden we moeten blijven stimuleren, niet tot op het punt wanneer iemand in een stuk of acht relaties op hetzelfde moment zit, maar op zo’n manier dat we elkaar kunnen helpen om ons minder eenzaam te voelen. Om te durven binden op een andere manier dan je misschien bent gewend en na durft te denken over een gedeelde toekomst met iemand in het bijzonder. Ik sta daar als bijna 18 jaar lange single zeker voor open. Hoewel ik niet een groot fan ben van regelmatig uitgaan en afspreken, wordt ik wel gemotiveerd door het dilemma van de datingapps. Zelfs als ik als dertiger zo wanhopig snak naar een leuke relatie, zou ik blijven gaan voor dat ene moment wanneer je bij een ontmoeting die connectie en chemie voelt. Het hoeft niet gelijk de liefde van mijn leven te zijn (wel iemand die single is aub), maar het moet uitnodigen tot de wil om elkaar uit te blijven dagen en een exclusieve relatie aan te gaan. En wie weet is het dan in één keer de allerbeste match zonder tussenkomst van een Premium abonnement of situationship.

¹ Het Parool. (2019). ‘Bijna helft jongvolwassenen gebruikt datingapp’. https://www.parool.nl/nieuws/bijna-helft-jongvolwassenen-gebruikt-datingapp~b0390f44/

² De Tijd. (2024). ‘Minder Tinder: gefrustreerde gebruikers en beleggers dumpen datingapps’. https://www.tijd.be/ondernemen/algemeen/minder-tinder-gefrustreerde-gebruikers-en-beleggers-dumpen-datingapps/10521376.html

³De Telegraaf. (2024). ‘Het leed dat een datingapp heet. Gen Z’ers zijn ze spuugzat door “oppervlakkige seks”, ghosting en paradoxaal algoritme” ‘. https://www.tijd.be/ondernemen/algemeen/minder-tinder-gefrustreerde-gebruikers-en-beleggers-dumpen-datingapps/10521376.html

⁴ Ladify. (2022). ‘Onderzoek: 56% van de vrouwen heeft wel eens iemand ‘geghost’ op datingapps’. https://www.ladify.nl/onderzoek-56-van-de-vrouwen-heeft-wel-eens-iemand-geghost-op-datingapps/#:~:text=Onderzoek%3A%2056%25%20van%20de%20vrouwen,eens%20iemand%20’geghost’%20op%20datingapps

⁵De Telegraaf. (2024). ‘Van zombieing tot freckling: deze woorden moet je kennen als je de datingmarkt opgaat’. https://www.telegraaf.nl/lifestyle/1060428620/van-zombieing-tot-freckling-deze-woorden-moet-je-kennen-als-je-de-datingmarkt-opgaat#:~:text=Hierbij%20neemt%20de%20persoon%20die,je%20op%20via%20sociale%20media.

⁶De Telegraaf. (2024). ‘Steeds meer stellen hebben open relatie: “Een partner wordt niet meer als bezit gezien” ‘. https://www.telegraaf.nl/vrouw/1574888095/steeds-meer-stellen-hebben-open-relatie-een-partner-wordt-niet-meer-als-bezit-gezien