Ik vraag me soms af hoe het leven van een kat als huisdier eruit zou zien. Stel je voor, je wordt wakker en ineens heb je een metamorfose ondergaan die je tot een harige viervoeter met snorharen heeft getransformeerd, hoe zou je je dan voelen en gedragen? Hoe zou een kat denken, wat zou die doen? Ik weet dat mijn kat ruim de helft van de dag kan slapen en dan ben ik toch benieuwd of die zich ooit zou vervelen van al dat niksen. Of, nou ja, niet helemaal niksen, want soms zie ik de oren overeind en een beetje naar achter staan om omgevingsgeluiden in de gaten te houden. Bovendien is die rust nodig voor hun energiebesparing als ze in de nacht eropuit gaan. 

Zou het leven als een kat eenzaam kunnen zijn met alle concurrentie en vechtpartijen die zich tussen soortgenoten afspelen? Ik zou het zelf ongelofelijk saai en zielig vinden als ik geen vrienden had om mee te spelen of te praten. In principe is de kat een solitair en zelfstandig dier dat weinig behoefte heeft aan het gezelschap van een soortgenoot, maar dat is ook weer afhankelijk van wat hij gewend is, de omgeving en hoe aanhankelijk hij zich gedraagt.¹ Ik ken genoeg katten, vooral broertjes en zusjes, die al vanaf hun geboorte samen zijn. Maar als je dan als solitaire viervoeter in huis rondloopt met al die mensen om je heen, of misschien maar één of twee, verlang je dan niet een keertje naar iemand die je echt begrijpt? 

Ik maak soms de grap dat ik een ‘kattenfluisteraar’ ben, maar werkelijk verstaan wat mijn kat me nou zo graag wil vertellen weet ik niet, niemand niet. Ik zeg gewoon: ‘Ja, ja, het wordt weer een drukke dag, heb je weer wat leuks of spannends meegemaakt, je hebt zeker trek, hè?’ Alsof ik met een vriendin aan het kletsen ben, maar dan over van alles en niets tegelijk en zonder te weten of je elkaar goed kan verstaan. De kat klaagt er niet over, maar ik kan me voorstellen dat ze denkt: ‘Waarom doe je zo gek?’ (en dan in kattentaal)

Ik heb mensen meerdere malen horen zeggen dat katten egocentrisch en asociaal zijn. Alles draait om hen, zij willen puur en alleen aandacht (en eten) voor zichzelf en kunnen zich uitstekend aanpassen aan nieuwe baasjes zolang ze goed verzorgd worden. Het is wel zo dat vrijheid en persoonlijke ruimte voor een kat uiterst belangrijk zijn, en dat ze doen wat ze zelf fijn vinden. Het zijn dieren die hun prioriteiten duidelijk op een rijtje hebben staan, wat ervoor zorgt dat ze doen wat ze willen doen en omgaan met wie ze willen omgaan. Dat is egocentrisch en ook een tikje asociaal, aangezien ze dan niet met iedereen rekening houden.² 

Dat betekent echter niet dat ze geen liefdevol hart hebben en altijd gemeen doen. Ze lachen nooit nadrukkelijk, maar je voelt en ziet het als een kat zich veilig en comfortabel voelt. Dan kan ik oprecht een tevreden uitdrukking van hun gezichten aflezen. Zolang ze zich op hun gemak bij je voelen, komen ze op schoot, willen ze geaaid worden en kunnen ze zich zeker aan je hechten op hun eigen manier.

Mijn kat staat me bijvoorbeeld op te wachten als ze aandacht wil, rent regelmatig direct naar me toe als ik naar beneden kom, of gaat op mijn bed zitten als ik me moet klaarmaken. Al draait het misschien alleen maar om wat zij wil en waar zij behoefte aan heeft, ze vertrouwt me (in de meeste gevallen) en heeft onthouden dat ik er voor haar zal zijn. Katten mogen in hun mindset dan wel wezenlijk verschillen van ons als ingewikkelde, overuren draaiende en mentaal uitgeputte mensen, maar we kunnen ontzettend veel van ze leren.

¹ Stichting Dierenlot. (2020). Is een extra kat in huis een goed idee? https://www.dier.nu/dierenweetjes-artikel/is-een-extra-kat-in-huis-een-goed-idee/ 

² Europese Academie. (2019). Doe en denk als een kat. https://www.europeseacademie.be/doe-en-denk-als-een-kat/