Ik vind het moeilijk om iets goeds te bedenken om het jaar mee te beginnen. Een bericht dat positief en belangrijk is. Maar nee, veel creativiteit zit er momenteel niet in. Vervelend is het om helemaal niets te kunnen verzinnen terwijl je zo graag iets wil delen met anderen. Ik hoop niet nu al in een writer’s block te zitten, hallo, het is pas 4 januari. En dan wel al zitten malen over hoe ik alles moet plannen en verzetten voor school, werk en hobby’s. 

Ik wil gewoon een rustige start. Maar niet zo rustig dat er weinig zinvolle woorden kunnen worden opgeschreven net als nu. Ik vraag me toch af hoe sommige schrijvers steeds maar door kunnen blijven werken, steeds weer iets van hun verbeelding en inspiratie kunnen laten zien. Of wat je soms in films ziet, dat mensen aan één stuk door een heel verhaal typen. Hoe dan? Ik moet bij dit kleine stukje steeds weer aarzelen over wat er te zeggen valt en hoe het verteld moet worden. 

Misschien helpt het om elke dag een zin op te schrijven. Ik heb me al vorig jaar een aantal keer voorgenomen om het te doen, hoewel het nog steeds niet gelukt is. Ik kan wel een dagelijks alarm zetten, al voelt dat erg overdreven. Ik hield vroeger dagboeken bij waar ik mijn diepste gedachten en gevoelens in kon uiten, maar op een gegeven moment stopte dat gewoon. Journaling is echter goed voor de verwerking van emoties, stress en negatieve gedachten. Bovendien kun je er later op reflecteren, zien in hoeverre je bent gegroeid. 

Maar bijna niemand lijkt er tegenwoordig nog tijd voor over te hebben. En om eerlijk te zijn voelt het schrijven van mijn blogs als het bijhouden van een dagboek, alleen dan iets algemener, met bredere onderwerpen en logische zinnen. Ik heb het gevoel nu een beetje overbodig te praten om iets op denkbeeldig papier te kunnen zetten, dus ik houd het niet veel langer dan dit. Ik ga nu heerlijk genieten van mijn vrije dag en daarna weer aan de bak, zoekend naar boeiende onderwerpen.