Een van de meest menselijke, maar ook meest frustrerende zaken in deze wereld is de angst om te doen waar een mens werkelijk naar verlangt en het ontbreken van de moed om je hart te volgen. Ik kom het vaak tegen in romances, zowel in boeken als films, waar personages hun liefde en gevoelens voor elkaar niet durven te erkennen. Er ontstaan dan weer ruzies, drama’s en dagen, weken, maanden of jaren waarin er geen contact wordt gelegd, terwijl het niemand iets goeds doet en iedereen uiteindelijk in een existentiële crisis belandt. Daar irriteer ik me dan zo aan, maar tegelijkertijd is het heel herkenbaar, want velen van ons doen het veel te vaak: niet de tijd nemen om te doen wat je eigenlijk heel graag wilt.

Er zijn allerlei excuses: te druk met werk of school, to do lijstjes om je huis op te ruimen, je financiën te regelen en je leven te ordenen, gecompliceerde relaties, al van een jaar tevoren geplande vakantie, allemaal eindeloze argumenten die zich blijven opstapelen tot je erbij neervalt. Soms letterlijk. We klampen ons te veel vast aan de ‘dat komt later wel’-gedachte, wanneer we onze taken van de dag hebben afgerond, wanneer het vakantie is, de kinderen uit huis zijn of als we met pensioen gaan.

Ik hou van stabiliteit en kalmte. Routine en voorspelbaarheid. Orde en rust. Het is fijn om te bedenken dat die aspecten vooral te vinden zijn, voor mij in ieder geval, in vakanties, en daar werk ik dan ook maar al te graag naartoe. Toch raast het echte leven onbewust voorbij en nog altijd zijn er verplichtingen en afspraken om na te komen. Het houdt nooit werkelijk op, maar daar lijken we anders tegenaan te kijken. We doen alsof we alle tijd van de wereld hebben, scrollend door sociale media kanalen, Netflix en Amazon, zittend achter een computer, verlangend naar een moment wanneer we de uren hebben om te doen waar we echt zin in hebben. Maar dat duurt lang. Te lang. Waarom een wereldreis uitstellen naar je pensioen als het nu ook kan? Waarom niet een gezellig dier in huis nemen als daar wel ruimte en behoefte voor is? Waarom niet je muren schilderen, een boekenkast in elkaar zetten, een instrument leren spelen, fietsen, schrijven of een hele ingewikkelde vijflaagse taart bakken, als je het vandaag gewoon kan doen?

Ik moet zelf ook veel dingen regelen voor de universiteit, zoals het bestellen van een laptop, het aanvragen van studiefinanciering en een studentenreisproduct, collegegeld betalen, boeken kopen, mijn diploma ophalen. En tegelijkertijd wil ik nieuwe leesboeken aanschaffen, een nieuwe blouse vinden, een groter bed in mijn slaapkamer plaatsen, naar buiten gaan en een ijsje halen. Zo lang ik dat dan opschrijf, kan ik het niet vergeten en ga ik het ook proberen te doen, er tijd voor maken nu het nog kan, en er niet op zitten wachten totdat ik niet meer kan functioneren.

Naar mijn mening is het belangrijk om te doen wat vooral intuïtief goed voelt. Om het gevoel niet te negeren en er iets mee te doen. Je kunt ervan leren dat je het leven ook op een andere manier kunt bekijken, dat je mogelijkheden hebt en niet één pad dat je zonder kronkels en hobbels direct naar je bestemming brengt. Het is belangrijk om jezelf te vertrouwen en te durven toe te geven aan wat je voelt en denkt, niet alleen het wenselijke te doen wat anderen van je willen zien. Soms is het verstandig om een stapje terug te doen, te reflecteren op wie je bent, wat je wilt en waar je naartoe gaat. Af en toe is het goed om te doen wat jij echt wilt, niet die mensen om je heen, maar wat jij denkt dat het juiste is om te doen. Het is niet altijd egoïstisch om je eigen prioriteiten voorop te stellen en te laten zien dat je voor jezelf op kan komen.

Probeer iets moois van je dagen te maken, aanschouw wat er in de loop der tijd gebeurt. Is het eng? Zo nu en dan wel ja. Heb je meer tijd om leuke dingen te doen? Nee, die blijft doortikken zolang je bestaat. Maar voel je je beter in je vel, heb je meer energie en zie je ook vaker de mooie kant van het leven? We gaan het zien.