Ik vraag me weleens af hoe het zou zijn om nooit stress te hebben. Zou het bestaan op deze aarde dan makkelijker en meer relaxt zijn, met minder rimpels en een continue zorgeloze uitdrukking op je gezicht? Ik heb het al vaker gehad over dat we af en toe wat meer moeten loslaten, van de kleine momenten proberen te genieten en een mindset met een beetje mindfulness te ontwikkelen. Ik ben altijd zo jaloers op de mensen die zich zo weinig zorgen kunnen maken in hun leven, dagelijks mediteren, een vroege ochtendwandeling maken of iedere week aan yoga doen. Ik zeg het wel vaker, maar hoe doen ze dat toch? 

Middenin de examenvoorbereidingen ben ik eigenlijk nog redelijk ontspannen. Het wordt even hard werken, maar daarna ben ik hopelijk met vlag en wimpel geslaagd en kan ik heerlijk genieten van een lange zomervakantie. Toch wordt de druk opgevoerd door docenten, ouders (die van mij gelukkig niet zo) en zelfs het internet met al zijn reclame voor examentrainingen en examenbundels. Leren en oefenen is belangrijk om op bepaalde vlakken geen stress te hebben, maar moeten we daar constant aan herinnerd worden? Veel jongeren in de samenleving van nu hebben het gevoel onder druk te staan door alle verwachtingen die mensen in hun omgeving van hen hebben, zeker wat betreft hun schoolprestaties. Ik denk dat het daarom belangrijk is dat we mensen zo nu en dan iets meer ademruimte gunnen. Het gaat niet alleen om cijfers, leren en presteren. Het is heus niet een misdaad om een weekend vrij te nemen en je berichten niet te beantwoorden van anderen. Ik zou het eerlijk gezegd voor mezelf niet eens zo’n slecht idee vinden.

We zijn zo gewend dat alles snel en efficiënt gaat, dat we in rap tempo informatie kunnen verzamelen, mensen kunnen contacteren, afspraken maken, spullen bestellen en boodschappen doen. Het is zowat niet meer bij te benen, zeker niet als we buiten ons leven in de fysieke wereld ook nog allerlei pushmeldingen van de mobiele telefoons ontvangen die we liever niet willen missen. Stress is er als we niet op schema lopen, de wekker niet op tijd af gaat, nieuwsberichten de wereld als een puinzooi illustreren, er niet genoeg eten in huis is of als we niets te doen hebben en nadenken over wat we volgende week weer allemaal moeten doen voor zus en zo. Ik denk dat nooit stress ervaren wel tot een heel saai bestaan zou kunnen leiden, en begrijp me niet verkeerd, het gevoel van druk of spanning kan nuttig zijn en het houdt ons gedreven, alert en op dreef. Het is vooral een probleem dat de meesten geen leven meer met een normale hoeveelheid stress kunnen voorstellen. Om deze kwestie alleen al worden we gestresst, kijk naar mij die als een halve stresskip deze blog heeft geschreven.

Over de nadelen van stress hoef ik niet al te lang door te gaan. Te veel mentale druk leidt tot langdurige klachten als spierspanning, hoofdpijn, gewrichtspijn, slaapproblemen, een te hoge bloeddruk, een verslechterd concentratievermogen en lichtelijke dementie.¹ Okee, dat laatste is misschien een beetje overdreven, maar het komt erop neer dat je steeds minder kunt onthouden en daardoor de bomen door het bos niet meer ziet. Er zijn al meer dan genoeg boeken en artikelen geschreven over hoe je zulke symptomen kunt vermijden, maar toch komen we er niet uit. We willen kalm, gezond, weerbaar en veerkrachtig blijven, maar op welke wijze pakken we dit slim aan? Misschien dat we er op een andere manier naar moeten kijken, stress een beetje moeten nuanceren. Het biedt zoals ik eerder al zei niet alleen maar nadelen en we moeten niet de illusie krijgen dat een leven zonder stress mogelijk is. Ik zou het ongelofelijk geweldig en rustgevend vinden, maar ik wil ook graag realistisch blijven.

Mijn gouden tip is om niet te denken hoe je al je stress steeds kwijt raakt, maar hoe je ermee kunt leren omgaan. Niet jezelf dwingen om ieder moment van de dag in een zenmodus te zitten of van 7 uur ’s morgens tot 1 uur in de nacht achter elkaar door te werken. Stress is normaal en menselijk, we hebben het nodig om in spannende situaties op een goede manier te handelen. Maar te veel spanning kan dit functioneren blokkeren en je mentaal en fysiek helemaal slopen. Het is dus essentieel om je brein op nul te zetten als je merkt dat je je grenzen hebt bereikt. Ik merk dat altijd vanzelf als het voelt alsof er een baksteen op mijn hersenpan ligt die al mijn breincellen indeukt. Om die reden zal ik, met alle wiskundige formules, economische statistieken en Franse en Engelse woordjes die door mijn hoofd spoken en ik op papier moet zien te noteren, de komende drie weken ook helaas geen blogs publiceren. Niet dat het schrijven van blogs mij stress oplevert, meestal dan, maar in combinatie met al die zinnige leerstof zal de druk onnodig oplopen en mijn vermogen om te functioneren op een gegeven moment tot stilstand komen. Owee, als dat dan net gebeurt tijdens het Wiskunde B examen waar ik zoveel keer over in de stress ben geschoten. In de tussentijd zal ik blijven denken: “Stress? Daar heb ik het te druk voor.” Misschien ook iets om in jouw eigen achterhoofd te houden.

¹ Ik wil minder. (2019). Geen leven zonder stress. https://ikwilminder.nl/minder-stress/geen-leven-zonder-stress/