Om het jaar met deze blog af te sluiten, leek het mij leuk om terug te reflecteren op 2024, maar ook alvast deels vooruit te kijken naar volgend jaar. Gek hoe snel die tijd zo voorbij gaat, alsof het door je vingers glijdt. Het voelt alsof het jaar net begonnen is en 2025 nog zo ver weg lijkt. Dit afgelopen jaar was een periode met nieuwe ervaringen, maar helaas ook een met dieptepunten. Dat neemt niet weg dat de hoop is opgegeven en ik minder sterk in mijn schoenen blijf staan. Want zelfs al gebeuren er nare dingen, we moeten er maar proberen het beste van te maken zolang het nog kan. 

Allereerst de mooie, leuke herinneringen van dit jaar. Mijn reizen naar het prachtige Rome waarin ik mijn voeten (letterlijk) heb stukgelopen, Griekenland waar ik heerlijk kon ontspannen en het als een tweede thuisland voelde, Minsk waar ik bij mijn familie kon zijn en Frankrijk met nieuwe plekken, foto’s en bezienswaardigheden. Een examenreis naar Londen waarin ik voor het eerst met schoolvriendinnen een buitenlandse trip heb meegemaakt. Een laatste kerstgala met dansen, zingen en lachen. Het ontdekken van de serie Oogappels die ik zal blijven kijken de komende jaren. De laatste mooie momenten met mijn kat Barsik die er helaas niet meer is. Het aanschouwen van mijn uiterst geslaagde Cambridge certificaat resultaten. En natuurlijk de eerste keer van het publiceren van een geschreven stuk. 

Dan, op welke bereikte doelen ben ik trots? Ik ben er heel blij mee dat ik deze blog ben begonnen. Op deze manier kan ik meer tijd besteden aan het ontwikkelen van mijn schrijfvaardigheden en onderzoeksinteresses en ben ik zelfverzekerd genoeg om dit te delen met anderen. Het is leerzaam, maar ook leuk, omdat het niet alleen geheel feitelijk en objectief hoeft te zijn, maar ik ook mijn persoonlijke mededelingen kan uiten en teksten op die manier meer kleur kan geven. Daarnaast ben ik trots op het feit dat ik mijn eerste bijbaantje dit jaar heb, hoe spannend ik het in het begin ook vond. Ik was bang niets te vinden dat bij mij paste, zeker omdat ik al 17 jaar was en iedereen van mijn leeftijd al een baantje leek te hebben. Ik vreesde de foute keuze te maken en vervelende collega’s of leidinggevenden te krijgen, te weinig te verdienen, of veel te lange uren te moeten maken waardoor ik in de stress zou schieten. En hoewel ik aanvankelijk overweldigd raakte door alle nieuwe dingen die ik leerde en de werkervaringen die ik opdeed, heb ik toch een wekelijkse bezigheid gevonden waar ik plezier uit haal en met leuke mensen kan samenwerken. Het voelt fijner om je eigen geld te verdienen, om autonomie op te bouwen en verantwoordelijker op te treden. En last, but not least, heb ik sinds dit jaar het gevoel meer los te kunnen laten en ervaar ik minder prestatiedruk. Grenzen en prioriteiten stellen wordt makkelijker, waardoor ik nadenk over wat ik wil en wat goed voor mij is, waar ik naar streef en wat ik nou eigenlijk belangrijk vind.

2025, wat wil ik bereiken en waar kijk ik naar uit? Uiteraard is mijn doel nummer één om te slagen en mijn diploma te halen om journalistiek te kunnen studeren. Dat is dan ook mijn tweede doel waar ik naar uit kijk, maar tegelijkertijd zeer spannend vindt. Volgend jaar zal een nieuwe levensfase beginnen, waarin ik mijn eigen weg ga inslaan, volwassen wordt en geleidelijk steeds zelfstandiger beslissingen zal nemen. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik al die ingewikkelde volwassen zaken moet aanpakken, maar ik weet dat dat komt en het uiteindelijk vanzelf gaat. Ik hoop nog steeds contact te blijven houden met goede vriendinnen, een leuke studententijd te ervaren en vooral niet te veel stress te hebben om al de nieuwe dingen die me te wachten staan. Het voelt namelijk nog niet als het begin van het einde van mijn middelbare schoolcarrière en de gedachte dat deze ooit zal eindigen voelt heel onrealistisch en onvertrouwd. Maar aan alles komt een einde en het leven staat in teken van continue veranderingen. Het enige wat we kunnen doen is meebewegen. 

Blijf hoopvol, sterk, moedig en lief, geniet van de feestdagen en maak iets moois van 2025. Tot volgend jaar!