Liever een kleine vriendengroep hebben, geen grote fan zijn van wekelijks feesten en oppervlakkige gesprekken of je regelmatig willen terugtrekken van iedereen? Dit soort personen worden vaak als te serieus, te verlegen of te saai gezien. Ze zijn minder spontaan, enthousiast of open naar de wereld toe en focussen zich meer op zichzelf. “Is er iets?” of “Wat ben je stil!” (hé, dat komt me bekend voor) wekken geïrriteerde en verontwaardigde emoties op die worden opgepot om niet al te veel aandacht te trekken, waardoor er vaak nog steeds onbegrip is voor deze zogenoemde introverten. Sinds de 21e eeuw is deze kwestie een steeds populairder thema geworden met het toenemende individualisme, maar veel introverten lijken nog steeds een extravert ideaal proberen op te leggen om socialer te zijn in een wereld waarin we continu met elkaar verbonden zijn. Uitdagend, assertief en open zijn om succes te bereiken in het maken van vrienden of een carrière is een dominante misvatting die introverten minderwaardig laten lijken.¹ Maar wat houdt die introversie nou precies in en hoe gaan mensen ermee om? Zit er meer achter dan alleen die verlegen muurbloempjes? 

Bij een introvert stellen de meeste mensen zich een stil, verlegen of antisociaal type voor die niet van feestjes of mensen houdt. Zelf vond ik het moeilijk om nou precies vast te stellen wat het werkelijke verschil tussen een introvert en een extravert was, want niet alle extraverten blijken zo enthousiast en energiek te zijn en er komen ook introverten voor die juist uitgesproken zijn en veel afspreken. Het essentiële verschil tussen die twee is dat een introvert zijn energie opbouwt door alleen te zijn en een extravert die juist oplaadt in het bijzijn van anderen. Natuurlijk heeft iedereen wat dagelijkse alleen-tijd nodig, maar bij introverten daalt die energie een stuk sneller. Ik ben het dan ook gewend om bij gelegenheden met anderen zo af en toe even weg te lopen om meer energie te krijgen, weg van al die prikkels en geluiden. Niet dat het niet gezellig hoeft te zijn, maar ik heb het nodig, anders zit ik er op een gegeven moment als een zombie bij. Daarnaast zeggen anderen soms dat ik stil ben, maar voor mijn gevoel zit ik in een hele andere wereld na te denken over tientallen andere zaken of te observeren hoe mensen zich gedragen en wat ze zeggen. Juist wanneer een diepgaand onderwerp waar ik veel over kan vertellen voorbij komt, wil ik me uit mezelf mengen in het gesprek. Wat-een-mooi-weer en hoe-gaat-het-op-school-en-op-werk gesprekken, die pakken mijn interesse dus niet, waardoor ik de neiging krijg om me voor een halfuur te verstoppen en een boek te gaan lezen. 

Iets wat ook essentieel is voor mij als introvert: voorbereiding. Niet alleen op presentaties, toetsen of uitvoeringen, maar ook op gesprekken. Als ik zelfs een gesprek waarin ik iets bestel niet een paar keer na ga in mijn hoofd, komen de zinnen als een warboel naar buiten waar geen touw aan vast te knopen is. Ik kan ook vaak geen snelle beslissingen maken, omdat ik niet al mijn gedachten direct wil uitspreken. Ik moet ze ordenen en analyseren, nagaan wat de consequenties zullen zijn en kijken welke ik kan gebruiken. Dat betekent niet dat ik geen beslissingen kan maken, maar gewoonweg een andere manier gebruik om het te doen. Ik ben dan ook niet zo brutaal tegenover mensen die ik niet goed ken, ben niet in staat om een grote mond te hebben of heel assertief te zijn. Ik laat mensen niet over me heen lopen, want dat krikt je zelfvertrouwen niet op, maar doe dat op een rustige, discrete manier. Maar door de druk in de samenleving om jezelf tegenover anderen te moeten bewijzen door luid te zijn en jezelf in de spotlight te zetten, bijvoorbeeld op sociale media, zijn spontaniteit en assertiviteit juist de nieuwe normen geworden en lijken introverten wanhopig zelfhulpboeken aan te schaffen om harder te kunnen spreken. Niet ikzelf hoor, aan schoolpresentaties heb ik al genoeg. 

Wat veel mensen nog niet weten is dat er ook een heel spectrum van introverten is, waarin vier verschillende soorten worden onderscheiden. Allereerst de sociale introvert (heel ironisch ja) die zich niet isoleert van avondjes uit of feestjes, maar wel een voorkeur heeft voor intieme gezelschappen en groepen. Afwisseling tussen alleen zijn en met anderen omgaan is zeker nodig, maar wanneer het socializen op gang moet komen, voelt hij zich het meest op zijn gemak in kleinere menigtes. Denkende introverten zijn zelfreflectief en intellectueel en houden van luisteren en analyseren. Ze zijn bedachtzaam en kunnen mentaal “verdwijnen” uit een gesprek door in hun eigen gedachtenwereld rond te dwalen. De angstige introvert, het type dat veel mensen in hun hoofd hebben, komt vaak nerveus en angstig over in het bijzijn van anderen, omdat hij piekert over hoe hij overkomt. Om deze obstakels te vermijden, blijft deze introvert liever thuis en komt zeer moeilijk uit zijn comfort zone. De terughoudende of gereserveerde introvert laat niet gemakkelijk zien wie ze zijn, denkt goed na voordat ze iets zeggen en is stabiel en zelfverzekerd.² Om eerlijk te zijn kan ik mij wel in al deze types vinden, voornamelijk in de sociale en denkende introvert. Nu ik er zo naar kijk, verdwijnt dat stereotype van de verlegen, mensenschuwe muurbloem naar de achtergrond. Ik ben meer een soort toeschouwer en deelnemer in een kleinere groep die het fijn vindt om soms alleen te zijn. Klinkt wel wat positiever, niet? 

Iets wat mij opviel was dat ik op school goed ben in het leiden van groepsprojecten. Ik dacht: “Hoe is dit mogelijk?” Introverten worden niet zo snel als hoofd van een groep gezien, maar juist door bedachtzaamheid, goede luistervaardigheden en waardering voor voorkeuren of inmenging van anderen, zijn ze goed in het maken van planningen en kunnen ze rekening houden met andermans voorstellen.³ Ik merkte dat ook bij mezelf. Omdat ik niet in het middelpunt wil staan met mijn talenten en competenties, sta ik open voor suggesties van mensen waarmee ik samenwerk en heerst en openheid en tevredenheid. Door begrip voor elkaar te hebben, zijn mensen gemotiveerder om taken af te ronden en wordt het makkelijker om elkaar te vertrouwen en een goed resultaat te bereiken. Hoewel ik soms vermoeid raak door de druk die op mijn schouders staat om het proces soepel te laten verlopen, voelt het tegelijkertijd ook fijn om de controle te hebben en een soort creativiteit naar boven te halen die je normaal niet zo gauw laat zien. Een extravert is handig voor het geven van richting en het overbrengen van een duidelijke boodschap naar de rest, maar de introvert kan een cruciale rol spelen voor de nauwkeurigheid en tolerantie in de groep. Je hoeft dus helemaal geen extraverte persoonlijkheid na te bootsen om resultaten te leveren en succesvol te zijn. Kijk naar JK Rowling, Barack Obama, Bill Gates, Albert Einstein, Meryl Streep of Emma Watson. 

Voor de onzekere introverten die het gevoel hebben dat ze een assertiviteitscursus moeten volgen: probeer wel jezelf te blijven en niet onnodig je comfort zone buiten te treden omdat je denkt dat er iets mis met je is! We kunnen niet veranderen wie we werkelijk zijn. Wanneer je je meer in jezelf verdiept, zul je zeker bepaalde talenten en kwaliteiten vinden die je kunt benutten in school, werk of relaties. Je bent daarnaast ook niet alleen op de wereld, omdat er miljoenen anderen zijn die soortgelijke eigenschappen hebben. En ik moet zeggen dat ik eigenlijk wel blij ben dat ik een introvert karakter heb. Dan kan ik tenminste zeggen dat mijn energie op is als ik afspraken met vervelende mensen wil afzeggen 😉

¹Algemeen Dagblad. (2017). “Ik ben niet verlegen!”. https://www.ad.nl/binnenland/ik-ben-niet-verlegen~a7fc0b2f/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

²Holistik. (2020). “Er zijn 4 soorten introverten. Welk type ben jij?” https://holistik.nl/introvert-types/

³Bernard Marr & Co. “10 habits of succesfull introverts”. https://bernardmarr.com/10-habits-of-successful-introverts/